In: VPTZ Nieuws 123 – Speciale uitgave Zicht op kwaliteit. Een interview met onze coördinatoren Lysbeth Vellinga en Ankie van der Veen.

Vertellen over wat je doet en hoe je dat doet, en daar weer van leren. Dat is de essentie!’

VPTZ Nederland is in het voorjaar van 2019 het project ‘Zicht op kwaliteit’ gestart. Op verschillende manieren gaan we binnen de vereniging met elkaar in gesprek over het thema kwaliteit om elkaar te inspireren en te leren en te verbeteren. In september sprak Anke Visser met Lysbeth Vellinga en Ankie van der Veen, coördinatoren bij VPTZ Noordoost-Friesland. ‘Heldere communicatie, grenzen bespreken, reflecteren, aandacht voor elkaar, doen wat je zegt en deskundigheidsbevordering.’ Een greep uit de vele onderwerpen die voorbij kwamen.

Lysbeth en Ankie werken samen in een duobaan. Ze zijn een jong team, Ankie is in december 2017 gestart en Lysbeth een half jaar later. Beide zijn ze van oorsprong verpleegkundige. Met passie en enthousiasme vertellen ze honderduit over hun huidige werk als coördinator bij VPTZ.

In de regio Noordoost-Friesland verzorgen zij de inzet van de vrijwilligers in de thuissituatie. Jaarlijks worden er zo’n 50 cliënten en diens naasten in de thuissituatie ondersteund. Met name ’s nachts, maar soms ook overdag. Lysbeth en Ankie zijn vol lof over de vrijwilligers. ‘De mooie gesprekken die gevoerd worden, de onvoorwaardelijke aanwezigheid, het luisterend oor, de ondersteuning vanuit het hart, een vrijwilliger is er echt! Dat je als vrijwilliger uit je handen laat vallen om deze waardevolle ondersteuning te geven in dit allerlaatste stukje van iemands leven. Bij iemand die je niet kent. Dat is ongekend en moeten we nog veel meer laten zien en bekendheid aan geven!’

In het gesprek over kwaliteit komen veel aspecten aan bod. Zo gaan de coördinatoren standaard eerst op huisbezoek. Om de cliënt en diens naasten te leren kennen, om zo te beoordelen wat er nodig is. Maar ook om de vrijwilliger zo goed mogelijk voor te bereiden op de situatie. Lysbeth en Ankie vertellen: ‘Soms moet de vrijwilliger zelfstandig bij de woning van de cliënt naar binnen, met behulp van een sleutelkastje. We proberen dan eerst precies uit hoe dat werkt, zodat we zeker weten dat de vrijwilliger ’s nachts probleemloos naar binnen kan. Ook dat is kwaliteit’.

‘Communicatie en grenzen bespreken, dat is wel een rode draad’, vertelt Lysbeth. ‘Helder en open zijn over wat wel en niet kan en doen wat je zegt. En daar ook altijd het gesprek over voeren.’ Dat geldt ook voor de samenwerking met de verschillende thuiszorgorganisaties. ‘Die samenwerking loopt over het algemeen geweldig’, vertellen beide trots. Maar ook hier wordt direct de telefoon gepakt wanneer de zaken even minder soepel lopen. Daarnaast spreken de coördinatoren twee keer per jaar op reguliere basis met alle thuiszorgorganisaties.

‘Alle vrijwilligers die bij ons aan het werk zijn, zijn geschoold en hebben de introductietraining gevolgd. Daarnaast is er veel tijd en aandacht voor terugkoppeling en het samen bespreken van situaties. Dat is heel belangrijk’, geven beide dames aan. Om stil te staan bij hoe het was en het bieden van een luisterend oor voor elkaar. Maar ook om samen te bespreken hoe het beter kan.

Alle vrijwilligers komen daarom structureel eens per maand bij elkaar. Dat is voor een organisatie die alleen thuisinzetten doet echt noodzakelijk. ‘Ja, want een thuisorganisatie en een hospice verschillen op veel punten van elkaar’, vertelt Ankie. In de thuisorganisatie werken vrijwilligers veelal alleen, je komt echt thuis bij de cliënt, in zijn of haar privé-omgeving. Ook werk je samen met heel veel verschillende thuiszorgorganisaties. Dit vraagt andere kwaliteiten en talenten van een vrijwilliger, maar ook van de coördinatoren. Daar moet je goed oog voor hebben’.

Als coördinatoren is het ook belangrijk om je te blijven ontwikkelen. Zo zitten alle coördinatoren uit de regio twee keer per jaar bij elkaar. Om van elkaar te leren en ervaringen uit te wisselen. Ook volgen ze aanvullende scholing, o.a. via de VPTZ Academie.

Met elkaar aan de slag vanuit ieders talent, voert de boventoon bij VPTZ Noordoost-Friesland. Dat geldt ook voor de samenwerking met het bestuur. Zij geven ruimte en vertrouwen. En stimuleren het gesprek over kwaliteit en het leren en ontwikkelen.

Na het overlijden van een cliënt gaan Lysbeth en Ankie veelal op condoleance, meestal samen met de betrokken vrijwilligers. Ook is er vervolgens een afrondend evaluatiegesprek met de vrijwilligers. ‘Zo sluiten we het op een hele waardevolle manier af en ook hier kunnen we weer van leren.’

‘Kwaliteit is belangrijk voor heel VPTZ’, vinden ze. ‘Met elkaar staan we ergens voor. Dat wil je laten zien. Maar dat betekent ook dat je hier afspraken over maakt. Wat betekent kwaliteit en wat vinden we hierin echt belangrijk. Vertellen over wat je doet en hoe je dat doet, en daar weer van leren. Dat is de essentie!’