Breng mij tot de brug

Breng jij mij tot aan de brug?
Ik ben zo bang om daar alleen te staan.
Als we daar zijn, ga niet direct terug,
Maar wacht totdat ik overga en zwaai me na,
Dan voel ik mij veilig en vertrouwd.

Breng jij me weg tot aan de brug;
Ik heb geen idee, hoe diep het water is.
De overkant lijkt mij zo ver.
Je kunt de oever hier niet zien.
Zover het oog reikt, zie ik mist.
Ik twijfel aan het verder gaan.

De angst voor de dood is
Als angst voor het leven.
Wat nieuw is lijkt te groot
Om het oude op te geven.
In de diepte van mijn verlangen
Ligt kennis van het nieuwe leven
Zoals een vlinder al weet van vliegen
In haar donkere cocon.

Breng jij mij tot aan de brug?
En ga dan niet te vlug terug.
Zwaai mij na als ik erover ga,
Een klein duwtje in de rug
Is alles wat ik nog verlang van jou.

Dank voor je liefde en je trouw.
Ik ga nu gauw,
Want het begin is reeds in zicht:
Ik voel de warmte van een licht.

Toine Lacet